Ngiti: Sa Hangin

Credits: collab with Pluma't Papel
BTW: wrote this with Jesus in mind. I'll just make it clear. Its raining. I love the rain. The wind. Like love. Esp Gods love. Like a storm. Like the wind. To be looked upon with Love, to be known. By Him alone. But poetry can be subjective. Think what u want.


Nung una mong nasilayan
Ang aking mga mata
Ikaw ay nagulat at namangha.

Dahil di mo akalain na,
Ikaw ay tatawagin
Ng aking lihim na pagtingin.

Nang una mong nakita
Ang aking ngiti
Na para sa iyo lang ikinukubli
Ikaw ay napahinto sandali

Sinuklian mo ang aking ngiti
Na mas tumatamis sa iyong mga labi.

Nung una mong narinig
Na pangalan mo ay sambitin
Ikaw ay nahinto at napailing.

Dahil di mo akalaing
Makikilala at matatandaan
Ang bawat letra ng iyong pgkakilanlan

At unti unting lumapit
Distansya ay tinawid
Ng ating mga tingin at mga ngiti
Na tila ngdadala skin sa langit

Para kang bagyo
Inilipad na palayo
Ang mga alinlangan ko sa kahapon
At pinawi ang kirot ng ngayon

Ngunit lilipas lang ba itong pagtingin?
O madadala ito ng hangin?
Bagyong malakas ang hampas
Sa agilang lumilipad ng mataas.

Maari bang ang hangin ang magdadala
Upang sa ganitoy maipapakita
Na ang kahapon ay may kasalukuyan
At ang bukas patungong walang hanggan.